مهميز و دهنه، اسب توسن، تفاوت نريان و ماديان، شيههٴ ملايم، شيههٴ بلند و ساير صداهاي اسب؛ اقسام ناهنجاريهاي كالبد؛ اقسام تخم كشي، كره اسب و الاغ عادي، اقسام قاطر و خر.
4. (12 فصل). علايم سلامت (يا بيماري) اسب براي راهنمايي خريدار.
5. (34 فصل). اين آغاز بخش اسبپزشكي است و از علل و نشانههاي بيماريهاي اسبان گفتوگو ميكند.
مقالههاي شش تا هشتم فصول زيادي است كه هركدام از يكي از بيماريها يا عوارض بحث ميكند و به دنبال آن اشاراتي كلي به اقسام خون گرفتن ونحوهٴ رفتار دامپزشك آمده است.
مقالهٴ نهم (12 فصل). داروها و معالجات برحسب اقسام آنها (گردها، چشمشويهها، مرهمها و غيره) يا تأثيرشان (مسهل، خونبند و غيره) ردهبندي شده است.
ج 1 مقدمهاي است مفصل و ج 2 و 3 حاوي ترجمهٴ فرانسوي كتاب ناصري همراه با ترجمهٴ قطعههايي است از يك متن عربي قديمتر (كه در سال 605 ه ق در بغداد تأليف شده) و از
كتابالاقوال الكافيه فيالاصولالشافيه، تأليف سلطان يمن علي رسولي و غيره. موٴلف يادداشتهاي زيادي داراي فوايد دامپزشكي به آن اضافه كرده است. علي رغم برخي بينظميها، استفاده از مأخذهاي عربي ضعيف و برخي بيدقتيها، كار او بسيار مهم است و مآخذ همهٴ شرحهاي غربي بعدي قرار گرفته است. چاپ انتقادي متن عربي شايسته خواهد بود.
ترجمهٴ سه جلدي پرون بسيار كمياب است و من براي بهدست آوردنش تلاش زيادي كردم تا سرانجام كتابخانهٴ عمومي كليولند نسخهاي از آن را بهمنامانت داد، كه مديون لطف كاركنانش هستم.
ابـن ارقـام
ابويحيي محمد بن رضوان بن ارقام. منجم و اسبشناس عرب اندلسي (متوفا 1356م/ 757 ه ق).
او از قادص برخاست و به گفتهٴ ابن خطيب (چهاردهم ـ 2) (در كتاب الاحاطة) معلومات زيادي بهويژه در رياضيات و نجوم كسب كرد.
او المنظوم في علم النجوم، رساله في الاسطرلاب و الشجرة في انساب العرب را نوشت و براي اميرالمسلمين ابوعبدالله بن نصر، احتمالاً محمد سوم از امراي بنونصر (امير غرناطه 1301 ـ 1309م/ 701 ـ 709 ه ق)،
كتاب الاحتفال في استيفاء تصنيف ماللخيل را دربارهٴ اسبشناسي تأليف كرد. بنابر نسخهٴ خطي اين كتاب در كتابخانهٴ اسكوريال (902، تنها مجلد دوم) اين كتاب ((در شناسايي اسب و قواعد سواركاري)) است و در آن اشعار زيادي نقل شدهاست.
اين يادداشت پس از نوشته شدن فصل اول گنجانده شده و نام ابن ارقام در آن فصل نيامده است.